آمپول تریامسینولون استوناید - 40میلی گرم/میلی لیتر
- آمپول تریامسینولون استوناید - 40میلی گرم/میلی لیتر
- ندارد
- محلول‌ها و پودرهای تزریقی
- 40میلی گرم/میلی لیتر
- آمپول
- 10 آمپول در یک جعبه
گروه دارویی درمانی: ضد التهاب گلوکوکورتیکوئیدی.
- مصرف داخل مفصلی: برای تسکین درد تورم و سفتی مفاصل
- بیماری‌های آلرژیک: آسم برونش
- اختلالات غدد درون‌ریز: نارسایی اولیه یا ثانویه قشر آدرنال.
- اختلالات کلاژن و پوستی: درماتیت شدید و سندرم استیونز جانسون
- اختلالات روماتیسمی، گوارشی یا تنفسی: به عنوان درمان کمکی و کوتاه مدت.
- اختلالات خونی: کم‌خونی همولیتیک اکتسابی (خودایمنی)
- بیماری‌های نئوپلاستیک: درمان تسکینی لوسمی
- بیماری کلیوی: مانند نفریت حاد بینابینی
- بیماری‌های آلرژیک: آسم برونش
- اختلالات غدد درون‌ریز: نارسایی اولیه یا ثانویه قشر آدرنال.
- اختلالات کلاژن و پوستی: درماتیت شدید و سندرم استیونز جانسون
- اختلالات روماتیسمی، گوارشی یا تنفسی: به عنوان درمان کمکی و کوتاه مدت.
- اختلالات خونی: کم‌خونی همولیتیک اکتسابی (خودایمنی)
- بیماری‌های نئوپلاستیک: درمان تسکینی لوسمی
- بیماری کلیوی: مانند نفریت حاد بینابینی
مکانیسم اثر
با مهار تجمع و مهاجرت لکوسیت‌های پلی‌مورفونوکلئار(سلول های التهابی) به محل التهاب و کاهش نفوذپذیری عروق خونی باعث کاهش التهاب می شود.
فارماکوکینتیک
تریامسینولون استوناید پس از تزریق عمیق عضلانی، به آرامی، هرچند تقریباً کامل، جذب می‌شود. سطوح فعال بیولوژیکی به صورت سیستمیک برای مدت طولانی (هفته‌ها تا ماه‌ها) حاصل می‌شود. تریامسینولون، مانند سایر کورتیکواستروئیدها، عمدتاً به صورت کبدی و همچنین توسط کلیه متابولیزه می‌شود و از طریق ادرار دفع می‌شود
.موارد منع مصرف
- حساسیت به هر یک از اجزای تشکیل‌دهنده دارو
- در عفونت‌های سیستمیک، مگر در صورت تجویز همزمان درمان ضد میکروبی اختصاصی.
- تجویز از طریق تزریق وریدی، داخل نخاعی، اپیدورال یا داخل چشمی
عوارض جانبی
- اختلالات سیستم عصبی: سردرد
- اختلالات چشمی: تاری دید
- اختلالات عضلانی-اسکلتی، بافت همبند و استخوان: درد مفاصل (آرترالژی)
- اختلالات عمومی و شرایط محل تجویز: واکنش در محل تزریق
تداخلات دارویی مهم
آمفوتریسین بی تزریقی و عوامل کاهنده پتاسیم، گلیکوزیدهای دیجیتال، القاکننده‌ها و مهارکننده‌های آنزیم‌های کبدی، داروهای مسدودکننده عصبی-عضلانی، سیکلوسپورین، استروژن‌ها، آنتی‌کولین‌استرازها، داروهای ضدانعقاد، داروهای ضدفشارخون (شامل دیورتیک‌ها)، ایزونیازید، داروهای تیروئید، و داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs).
هشدارها
- تزریق داخل مفصلی نباید در صورت وجود عفونت فعال در مفاصل یا نزدیک آنها انجام شود.
- آتروفی قشر آدرنال در طول درمان طولانی مدت ایجاد می‌شود و ممکن است سال‌ها پس از قطع درمان ادامه یابد. بنابراین، قطع مصرف کورتیکواستروئیدها پس از درمان طولانی مدت باید همیشه تدریجی باشد تا از نارسایی حاد آدرنال جلوگیری شود و باید طی هفته‌ها یا ماه‌ها با توجه به دوز و مدت درمان کاهش یابد.
- تریامسینولون برای کودکان زیر 6 سال توصیه نمی‌شود. کورتیکواستروئیدها ممکن است باعث عقب‌ماندگی رشد وابسته به دوز در نوزادان، کودکان و نوجوانان شوند که ممکن است برگشت‌ناپذیر باشد. بنابراین، رشد و نمو کودکانی که تحت درمان طولانی مدت با کورتیکواستروئید قرار می‌گیرند باید به دقت تحت نظر باشد.
نکات قابل توصیه به بیمار
- اگر به این دارو، هر بخشی از این دارو یا هر داروی دیگر، غذا یا ماده‌ای حساسیت دارید، به پزشک خود در مورد آلرژی و علائمی که داشتید، اطلاع دهید.
-پیش از مصرف دارو ، پزشک خود را ازسوابق بیماری ها و تمامی داروهای مصرفی خود مطلع سازید.
مصرف در بارداری
تریامسینولون از جفت عبور می‌کند.
مصرف کورتیکواستروئیدها در دوران بارداری، به‌ویژه اگر به‌صورت طولانی‌مدت یا مکرر باشد، ممکن است خطر بروز «محدودیت رشد داخل رحمی» را افزایش دهد.
همانند سایر داروها، کورتیکواستروئیدها نیز تنها زمانی باید تجویز شوند که منافع حاصل از آنها برای مادر و فرزند، بر خطرات احتمالی‌شان برتری داشته باشد.
مصرف در شیردهی
کورتیکواستروئیدها ممکن است وارد شیر مادر شوند، اگرچه هیچ داده‌ای در مورد تریامسینولون در دسترس نیست. نوزادان مادرانی که دوزهای بالایی از کورتیکواستروئیدهای سیستمیک را برای مدت طولانی مصرف می‌کنند، ممکن است تا حدی دچار سرکوب آدرنال شوند.
رده بندی بارداری
A: به طور کلی قابل قبول است. مطالعات کنترل شده در زنان باردار، شواهدی از خطر برای جنین نشان نمی دهد.
B: ممکن است قابل قبول باشد. مطالعات حیوانی هیچ خطری را نشان نمی دهد اما مطالعات انسانی در دسترس نیست، یا مطالعات حیوانی خطرات جزئی را نشان می دهد و مطالعات انسانی هیچ خطری را نشان نمی دهد.
C: در صورتی که فواید آن بیشتر از خطرات باشد، با احتیاط مصرف شود. مطالعات حیوانی خطراتی را نشان می‌دهد و مطالعات انسانی در دسترس نیست یا مطالعات انسانی و حیوانی هیچکدام انجام نشده است.
D: در مواقع اضطراری که جان انسان در معرض خطر قرار می‌گیرد و داروی ایمن تری در دسترس نیست، می‌تواند استفاده شود. شواهدی از خطر برای جنین انسان وجود دارد.
X: در بارداری منع مصرف دارد. خطرات بیشتر از مزایای دارو است. داروهای جایگزین ایمن تری وجود دارد.
NA: اطلاعاتی در دسترس نیست.
با مهار تجمع و مهاجرت لکوسیت‌های پلی‌مورفونوکلئار(سلول های التهابی) به محل التهاب و کاهش نفوذپذیری عروق خونی باعث کاهش التهاب می شود.
فارماکوکینتیک
تریامسینولون استوناید پس از تزریق عمیق عضلانی، به آرامی، هرچند تقریباً کامل، جذب می‌شود. سطوح فعال بیولوژیکی به صورت سیستمیک برای مدت طولانی (هفته‌ها تا ماه‌ها) حاصل می‌شود. تریامسینولون، مانند سایر کورتیکواستروئیدها، عمدتاً به صورت کبدی و همچنین توسط کلیه متابولیزه می‌شود و از طریق ادرار دفع می‌شود
.موارد منع مصرف
- حساسیت به هر یک از اجزای تشکیل‌دهنده دارو
- در عفونت‌های سیستمیک، مگر در صورت تجویز همزمان درمان ضد میکروبی اختصاصی.
- تجویز از طریق تزریق وریدی، داخل نخاعی، اپیدورال یا داخل چشمی
عوارض جانبی
- اختلالات سیستم عصبی: سردرد
- اختلالات چشمی: تاری دید
- اختلالات عضلانی-اسکلتی، بافت همبند و استخوان: درد مفاصل (آرترالژی)
- اختلالات عمومی و شرایط محل تجویز: واکنش در محل تزریق
تداخلات دارویی مهم
آمفوتریسین بی تزریقی و عوامل کاهنده پتاسیم، گلیکوزیدهای دیجیتال، القاکننده‌ها و مهارکننده‌های آنزیم‌های کبدی، داروهای مسدودکننده عصبی-عضلانی، سیکلوسپورین، استروژن‌ها، آنتی‌کولین‌استرازها، داروهای ضدانعقاد، داروهای ضدفشارخون (شامل دیورتیک‌ها)، ایزونیازید، داروهای تیروئید، و داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs).
هشدارها
- تزریق داخل مفصلی نباید در صورت وجود عفونت فعال در مفاصل یا نزدیک آنها انجام شود.
- آتروفی قشر آدرنال در طول درمان طولانی مدت ایجاد می‌شود و ممکن است سال‌ها پس از قطع درمان ادامه یابد. بنابراین، قطع مصرف کورتیکواستروئیدها پس از درمان طولانی مدت باید همیشه تدریجی باشد تا از نارسایی حاد آدرنال جلوگیری شود و باید طی هفته‌ها یا ماه‌ها با توجه به دوز و مدت درمان کاهش یابد.
- تریامسینولون برای کودکان زیر 6 سال توصیه نمی‌شود. کورتیکواستروئیدها ممکن است باعث عقب‌ماندگی رشد وابسته به دوز در نوزادان، کودکان و نوجوانان شوند که ممکن است برگشت‌ناپذیر باشد. بنابراین، رشد و نمو کودکانی که تحت درمان طولانی مدت با کورتیکواستروئید قرار می‌گیرند باید به دقت تحت نظر باشد.
نکات قابل توصیه به بیمار
- اگر به این دارو، هر بخشی از این دارو یا هر داروی دیگر، غذا یا ماده‌ای حساسیت دارید، به پزشک خود در مورد آلرژی و علائمی که داشتید، اطلاع دهید.
-پیش از مصرف دارو ، پزشک خود را ازسوابق بیماری ها و تمامی داروهای مصرفی خود مطلع سازید.
مصرف در بارداری
تریامسینولون از جفت عبور می‌کند.
مصرف کورتیکواستروئیدها در دوران بارداری، به‌ویژه اگر به‌صورت طولانی‌مدت یا مکرر باشد، ممکن است خطر بروز «محدودیت رشد داخل رحمی» را افزایش دهد.
همانند سایر داروها، کورتیکواستروئیدها نیز تنها زمانی باید تجویز شوند که منافع حاصل از آنها برای مادر و فرزند، بر خطرات احتمالی‌شان برتری داشته باشد.
مصرف در شیردهی
کورتیکواستروئیدها ممکن است وارد شیر مادر شوند، اگرچه هیچ داده‌ای در مورد تریامسینولون در دسترس نیست. نوزادان مادرانی که دوزهای بالایی از کورتیکواستروئیدهای سیستمیک را برای مدت طولانی مصرف می‌کنند، ممکن است تا حدی دچار سرکوب آدرنال شوند.
رده بندی بارداری
A: به طور کلی قابل قبول است. مطالعات کنترل شده در زنان باردار، شواهدی از خطر برای جنین نشان نمی دهد.
B: ممکن است قابل قبول باشد. مطالعات حیوانی هیچ خطری را نشان نمی دهد اما مطالعات انسانی در دسترس نیست، یا مطالعات حیوانی خطرات جزئی را نشان می دهد و مطالعات انسانی هیچ خطری را نشان نمی دهد.
C: در صورتی که فواید آن بیشتر از خطرات باشد، با احتیاط مصرف شود. مطالعات حیوانی خطراتی را نشان می‌دهد و مطالعات انسانی در دسترس نیست یا مطالعات انسانی و حیوانی هیچکدام انجام نشده است.
D: در مواقع اضطراری که جان انسان در معرض خطر قرار می‌گیرد و داروی ایمن تری در دسترس نیست، می‌تواند استفاده شود. شواهدی از خطر برای جنین انسان وجود دارد.
X: در بارداری منع مصرف دارد. خطرات بیشتر از مزایای دارو است. داروهای جایگزین ایمن تری وجود دارد.
NA: اطلاعاتی در دسترس نیست.
ارسال به افراد دیگر