ريشـه هاي علم بيوتكنولوژي جديد به صد سال پيش و فعاليتهاي لويي پاستور، روبرت كوخ

و گرگورمندل بر مي گردد. در حاليـكه پاستور و كـوخ پايه هاي علم جديد ميكروبيولوژي

را بنا نهـادند، مندل اولـين كسي بود كه قوانين وراثت ژنتيـك را توصيف كرد. پـس از آن

دانشمندان بسياري به پيشـرفت اين زمينـه هاي علمي كمك نمودند. سرانجام اين پيشرفت ها

به كشف DNA در اوايل دهه 50 ميلادي بعنـوان ماده اصلي علـم ژنتيك منتهـي شد. پس از

مدت كوتاهي جميز واتسون و فرانسيس كريك ساختمـان DNA را بـراي بار اول كشف نمودند و

اين كشف دستكاري در اطلاعات ژنتيكي را ميسر ساخت.

تكنيـك هاي داخل نمودن ژنهـاي خارجـي در باكتريها اول بار در دهه 70 ميـلادي توسـط چند

آزمايشـگاه در دانشـگاههاي مختـلف آمريكا )از جمـله هاروارد، استانفورد و كاليفرنيا(

انجام گرفت. اين فعاليتها زمينه را براي انقلاب بيوتكنولوژي آماه ساخت.

اولين محصول بيوتكنولوژي مدرن انسـولين بود كه هورمون پروتئيني ترشح شده توسط پانـكراس

مي باشد و مقـدار قند)گلوكز( خـون در بدن را تنظيـم مي كند. بيماران ديابتي قادر به

توليد انسولين نبوده و نيازمند به مصرف آن براي تنظيم گلوكز خون خود مي باشد.

انسولين بار اول از غده پانكراس گاو و خوك در اوايل دهه 1920 گرفته شد. اين انسولـين

در افراد ديابتي مثمر ثمر واقع شد و به تدريح در دسترس عمومي بيماران ديابتي قرار گرفت.

اما به خاطر اينكه انسولين حيواني دقيقا با نوع انساني آن همسان نيست، پزشـكان بتدريج

در مورد عواقب مصـرف دراز مدت آن نـگران شدند. علاوه بر آن با افزايش تعداد بيمـاران

ديابتي، نگراني در مورد عدم كافي بودن انسولين حيواني روزبروز بيشتر شد.

اين عوامـل، انسـولين را به صورت محصـولي ايده آل براي گـروه كوچـكي از بيوشيميستـها و

بيولوژيستهاي مولكولي كه به دنبال كاربرد تكنيـكهاي جديد مهنـدسي ژنتيك در بيماريهاي

انسـان  بودند درآورد و در سـال  1978  در آزمايشگـاه دكـتر هربرت بوير در دانشـگاه

كاليفـرنيا )در سانفرانسيسـكو( نوع آزمايشـگاهي ژن انسـولين ساخته در باكتري E-coli

وارد شـد. انسـولين مانند پروتئينـهاي ديـگر زنجـيره اي از اسيد هاي آمينه مي باشد كه

نوع و ترتيب اين واحدهاي سازنده)اسيدهاي آمينه( در هر پروتئيني اختصاصي مي باشد.

هنگامي كه ترتيب اسيدهاي آمينه شناخته شـود، زنجيره DNA كه كد مربـوط به آن اسيـدهاي

آمينـه را دارا مي باشد جـداسـازي يا ساختـه شـده و در سلولهـاي باكتريايي قـرار داده

مي شود تا پروتئين را بسازند.

بـراي اينكه بتـوان DNA خارجـي را در باكتري وارد كرد، اول بايـد آن را در حاملي به

نـام پلاسميـد، كه حلقـه كوچـكي از DNA مي باشد وارد نمـود. سپـس اين پلاسميد نو تركيب

)recombinant plasmid( كه حاوي ژنهاي انساني است را وارد سلول باكتري مي نمايد.

بـدين ترتيب پروتوين انسـاني به همـراه پروتئينهاي خود باكتري از روي اطلاعـات موجـود

پلاسميد نو تركيب، توسط سيستم پروتئين سازي باكتري ساخته مي شود.

در آن زمـان كسي در مـورد روشي كه بويز و همكارانش براي ساخت يك ژن بكـار بردند روي

چيزي نشنيده بود اما امروزه اين روش متداولتر بوده و روشهاي ديگر جداسازي مستقيم يا

غير مستقيم DNA انسان به صورت معمولتري مورد استفاده قرار مي گيرند. انسولين نو تركيب

انسـاني توسط شركتي كه بوير تاسيس كرده بود )Gentech( در اكتبر سـال 1982 به عنـوان

اولين محصول بيوتكنولوژي مدرن به بازار آمد.

بعد از آن موفقيت )اوليه( كاربردهاي بيوتكنـولوژي در پزشكي با رشـد چشمـگيري ادامـه

پيدا كرده است.